Ιερολαγονίτιδα

Ιερολαγόνιες αρθρώσεις

Οι ιερολαγόνιες αρθρώσεις βρίσκονται στην πύελο – ή αλλιώς στη λεκάνη – μεταξύ του ιερού οστού και του λαγόνιου οστού. Αν και οι κινήσεις των ίδιων των αρθρώσεων είναι περιορισμένες, εντούτοις οι ιερολαγόνιες αρθρώσεις διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην απορρόφηση των κραδασμών και γενικότερα στην ομαλή λειτουργία του κάτω μέρους της σπονδυλικής στήλης.

 

Τι είναι η ιερολαγονίτιδα – Αίτια και χαρακτηριστικά

Η ιερολαγονίτιδα (sacroiliac joint pain) είναι ο πόνος στις ιερολαγόνιες αρθρώσεις, ο οποίος προέρχεται από την ύπαρξη φλεγμονής στις αρθρώσεις αυτές. Η φλεγμονή ενδέχεται να δημιουργηθεί λόγω της σύντηξης των εμπλεκόμενων οστών με την πάροδο των χρόνων, λόγω αρθρίτιδας, εγκυμοσύνης, τραυματισμού ή άλλων παραγόντων.
Συχνά συνυπάρχει ή συνδέεται με καταστάσεις όπως είναι η χρόνια φλεγμονή της σπονδυλικής στήλης, ο χρόνιος πόνος στην πλάτη, η αδυναμία των μυών της περιοχής και η φλεγμονή στην άρθρωση του ισχίου.
Ο πόνος είναι αισθητός στο σημείο των αρθρώσεων, αλλά μπορεί να επεκταθεί και στο υπόλοιπο μέρος της λεκάνης. Χαρακτηριστικά της πάθησης αυτής είναι η δυσκολία στις καθημερινές δραστηριότητες του ατόμου, όπως είναι η βάδιση, το κάθισμα, η ορθοστασία, αλλά πολλές φορές επηρεάζεται και ο ύπνος, λόγω αυξημένου πόνου. Η λειτουργικότητα του ασθενούς στην καθημερινή του ζωή είναι μειωμένη και επομένως επηρεάζεται αρνητικά η ποιότητα ζωής του.

Ιερολαγονίτιδα και εγκυμοσύνη

Η ρελαξίνη – μια ορμόνη που εκκρίνεται κατά την εγκυμοσύνη – καθιστά τις ιερολαγόνιες αρθρώσεις πιο ελαστικές, για να μπορεί η λεκάνη να διασταλεί κατά τον τοκετό. Επιπρόσθετα, η εν λόγω ορμόνη καθιστά τις αρθρώσεις λιγότερο σταθερές. Σε συνδυασμό με το βάρος του εμβρύου και το επιπλέον βάρος κατά την εγκυμοσύνη, η κατάσταση αυτή οδηγεί συχνά σε ιερολαγονίτιδα. Οι γυναίκες με ιερολαγονίτιδα κατά την εγκυμοσύνη, είναι πιο ευάλωτες σε αρθρίτιδα στις ιερολαγόνιες αρθρώσεις, ένας παράγοντας κινδύνου που αυξάνεται με κάθε επόμενη εγκυμοσύνη.

Συμπτώματα ιερολαγονίτιδας

Κάθε άτομο, βιώνει διαφορετικά – ως ένα βαθμό – τα συμπτώματα της ιερολαγονίτιδας. Μερικά από τα πιο κοινά συμπτώματα είναι τα εξής:

  • Πόνος στο κάτω μέρος της πλάτης
  • Πόνος στους γλουτούς, τα ισχία και τη λεκάνη
  • Πόνος στη βουβωνική χώρα
  • Πόνος που περιορίζεται σε μία μόνο από τις ιερολαγόνιες αρθρώσεις
  • Αυξημένος πόνος όταν το άτομο σταθεί αφότου ήταν καθισμένο
  • Δυσκαμψία ή αίσθημα καύσου στη λεκάνη
  • Μούδιασμα
  • Αδυναμία
  • Πόνος που εξαπλώνεται προς τους μηρούς και το πάνω μέρος των ποδιών
  • Αίσθηση αδυναμίας των ποδιών να στηρίξουν το σώμα

Διάγνωση προβλημάτων στις ιερολαγόνιες αρθρώσεις

 

Η διάγνωση των προβλημάτων στις ιερολαγόνιες αρθρώσεις δεν είναι πάντα εύκολη. Οι βλάβες στις αρθρώσεις πολλές φορές δεν εντοπίζονται από τις τεχνικές απεικόνισης όπως την ακτινογραφία, τη μαγνητική ή την αξονική τομογραφία. Επιπλέον, τα συμπτώματα που παρουσιάζονται σε τέτοιες περιπτώσεις είναι πολύ παρόμοια με συμπτώματα άλλων παθήσεων, όπως ισχιαλγία, διόγκωση δίσκου ή αρθρίτιδα ισχίου.

Για την ορθή διάγνωση των προβλημάτων στις ιερολαγόνιες αρθρώσεις, ακολουθούνται συνήθως τα εξής βήματα:

  • Εξέταση κατά την οποία ζητείται από το άτομο να κινηθεί και να τεντωθεί με συγκεκριμένους τρόπους, με σκοπό να εντοπιστεί η πηγή του πόνου.
  • Έγχυση τοπικού αναισθητικού στην ιερολαγόνια άρθρωση. Αν ο πόνος υποχωρήσει μετά από σύντομο χρονικό διάστημα, τότε είναι πολύ πιθανό το άτομο να αντιμετωπίζει πρόβλημα στις ιερολαγόνιες αρθρώσεις.
  • Τεχνικές απεικόνισης, όπως ακτινογραφία, μαγνητική τομογραφία και αξονική τομογραφία.

Θεραπευτικές επιλογές

 

Η θεραπεία της ιερολαγονίτιδας είναι συνήθως μη χειρουργική και γενικά εστιάζεται στην αντιμετώπιση της φλεγμονής και του πόνου, αποκαθιστώντας τη φυσιολογική κίνηση στις αρθρώσεις.

Η μη χειρουργική αντιμετώπιση μπορεί να περιλαμβάνει μια θεραπευτική προσέγγιση ή και συνδυασμό των παρακάτω επιλογών:

Συντηρητική αντιμετώπιση:

  • Πάγος, Θερμότητα και Ξεκούραση. Οι αρχικές θεραπευτικές συστάσεις περιλαμβάνουν τη χρήση πάγου ή ψυχρών επιθεμάτων, που εφαρμόζονται για περίπου 15-20 λεπτά, με στόχο τη μείωση τη φλεγμονής και – σε συνδυασμό με την ξεκούραση – τη μείωση του ερεθισμού. Μόλις η φλεγμονή ξεκινήσει να υποχωρεί, το άτομο μπορεί να επιστρέψει σταδιακά στις φυσιολογικές του δραστηριότητες. Η εφαρμογή θερμότητας (όπως είναι ένα θερμό επίθεμα ή το ζεστό μπάνιο) μπορεί να βοηθήσει τη διαδικασία της επούλωσης, αλλά όχι κατά τη διάρκεια του οξέος πόνου
  • Φυσιοθεραπευτική αποκατάσταση και εξειδικευμένες – εξατομικευμένες ασκήσεις
  • Αναλγητική φαρμακευτική αγωγή και αντιφλεγμονώδης φαρμακευτική αγωγή
  • Χρήση πυελικής ζώνηςγια τη παροχή σταθεροποίησης της περιοχής της λεκάνης, κυρίως στις εγκύους
  • Θεραπεία διά χειρισμών (Manual Therapy) και κινητοποίηση (Mobilization) της ιερολαγόνιας άρθρωσης

 

Επεμβατικές τεχνικές:

  • Εγχύσεις κορτικοστεροειδών ή/και τοπικού αναισθητικού. Η τεχνική αυτή συστήνεται για πιο σοβαρές περιπτώσεις ιερολαγονίτιδας όπου πάντοτε πρέπει να γίνεται υπό ακτινοσκόπηση ή με την βοήθεια υπερήχων (ειδικά στις εγκύους που πρέπει να αποφεύγεται η ακτινοβολία).
  • Απονεύρωση (νευρόλυση) της ιερολαγόνιας άρθρωσης με την εφαρμογή ραδιοσυχνοτήτων – μία ελάχιστα επεμβατική τεχνική για μακροχρόνια ανακούφιση από τον πόνο.
  • Νευροδιέγερση με υποδόρια ηλεκτρόδια στην περιοχή της ιερολαγόνιας άρθρωσης. Αν και μη επιστημονικά τεκμηριωμένη, η τεχνική αυτή υποστηρίζεται από ορισμένες αναφορές περιστατικών στα οποία δοκιμάστηκε με ικανοποιητικό αποτέλεσμα.